მთავარი დასკვნა
თითო გამონაკლისს მფლობელი, მიზანი, ფარგლები და ვადა მიანიჭეთ, შემდეგ სია რეგულარულად განიხილეთ.
ნებადართვისა და აკრძალვის სიები
ნებადართვის სია მხოლოდ ჩამოთვლილ ერთეულებს უშვებს; აკრძალვის სია ცნობილ ერთეულებს ბლოკავს და დანარჩენს უშვებს. ნებადართვის სია ნაგულისხმევად უფრო შეზღუდულია, მაგრამ არასწორმა ან მოძველებულმა ჩანაწერებმა კანონიერი წვდომა შეიძლება დაბლოკოს. მხოლოდ ტერმინზე დაყრდნობის ნაცვლად სისტემის რეალური ნაგულისხმევი ქცევა შეამოწმეთ.
IP ნებადართვის სია წვდომის კონტროლში
IP ნებადართვის სია წვდომის პოლიტიკის მექანიზმია, რომელიც ქსელურ ეკრანში ან სერვისში შეიძლება განხორციელდეს და არა ალტერნატიული პროდუქტი. წყაროს მისამართები სერვისს, პორტსა და სხვა მხარდაჭერილ პირობებს შეიძლება შეუერთდეს. მისამართები იცვლება და NAT‑ის ან პროქსის უკან შეიძლება საერთო იყოს; ფართო ქვექსელებმა მოულოდნელი მომხმარებლები შეიძლება დაუშვას. დამტკიცებული მისამართი ვინაობას ან ავთენტიფიკაციას არ ცვლის და უვნებელ შიგთავსს არ ამტკიცებს.
განიხილეთ და მართეთ ჩანაწერები
აპლიკაციებისა და ფაილების ნებადართვის სიებისთვის ახალი პროგრამის დამტკიცების წესიც განსაზღვრეთ. წვდომის ჩანაწერის სასიცოცხლო ციკლი შემდეგი თანმიმდევრობით მართეთ.
მოთხოვნა
აღრიცხეთ ბიზნესმიზეზი, საჭირო რესურსი და ფარგლები.
გადაამოწმეთ წყარო და სერვისი
მფლობელთან დაადასტურეთ რეალური გამავალი მისამართი და სერვისი; ფართო ნებართვას მოერიდეთ.
დაამტკიცეთ ვიწრო ფარგლებით
ვიწრო ნებართვას მფლობელი, დამმტკიცებელი, ვადა და აუდიტის ჩანაწერი დაურთეთ.
განიხილეთ და გააუქმეთ
განიხილეთ შეცვლილი მისამართები; მოძველებულ და არასაჭირო ნებართვას ვადა გაუშვით ან გააუქმეთ.
შეამოწმეთ, დაშვებულია თუ არა IP მისამართი
სისტემის მფლობელის ნებართვით ქსელური ეკრანის ან სერვისის კონსოლში აქტიური წესი და ჟურნალები შეამოწმეთ. NAT‑ის ან პროქსის გამო მომხმარებლის საჯარო გამავალი IP შეიძლება მოწყობილობის ადგილობრივი მისამართისგან განსხვავდებოდეს; მოსალოდნელი წყარო ქსელის მფლობელთან დაადასტურეთ. წვდომის არქონისას მისამართის თავად დამატების ნაცვლად ცვლილების მოთხოვნა წარადგინეთ.